سلام .
از این که مجبورم صدایم را پایین بیاورم تا باعث آزار کسی نشوم بدم می آید اما از اینکه مجبور باشم صدایم را پایین بیاورم تا کسی که در ظاهر می تواند بزرگتر باشد را بشنوم متنفرم . حالا از هر کدامتان که تلویزیون نگاه میکنید خواهش می کنم شبکه را عوض کنید و ه پیشنهاد من شبکه چهار را بیاورید و احتمالاً اگر مستندی راجع به حیات وحش بود صدای آن را زیاد کنید تا از توی این نوشته صدای من به گوشتان نرسد .
مدت زمان زیاد است که به جمله « داروین پدرم را کشف کرد » فکر می کنم . تصمیم گرفته ام آنرا مطلع یک شعر آزاد یا اسم یک داستان پست مدرن کنم اما چه سود نه من از پست مدرن چیزی فهیمیده ام نه فکر می کنم خود داروین هم به این کار رضایت دهد . فکر می کنم اگر چنین کاری انجام دهم احتمالاً سمینارهای زیادی در جنگلهای استوایی و بر سکوهای درختی توسط میمون های پوزه باریک که احتمالاً همگی آنها را می شناسید ( پدران و اجدادمان هستند ) در قبول و تشویق اثر هنری ام صورت بگیرد . از این میان ممکن است حتی عده ای به اسم روشنفکر به اسم روشنفکر بلند شوند و دست بکوبند روی میز و هی شعارهای ضد من بدهند و بعد در طی مقالات متعددی که احتمالاً می گویند حاصل تجربیات چند ساله و تحقیق و سفرهای دور و دراز با کشتی های کذایی و . . . می باشد اجدادمان را از دور می کنند و به سوی دیگری بکشانند و این عقیده در آنان ایجاد کنند که این انسان ها چون قدر جنگلها را نمی دانند ، چون طبیعت را نمی شناسند ، چون رفتارشان با طبیعت تنها بر مبنای سود است بهتر است اجدادی مثل آدم و حوا داشته باشند که معلوم نیست از کجا یکدفعه سوراخی باز می شود و آنها می افتند پایین . تازه همان ها هم بیشتر به این قدر نشناس ها می آیند تا ما میمونهای دماغ قلمی . همان ها اجداد انسان ها هستند چون مثل خودشان با طبیعت بدرفتاری می کنند . اگر طبق افسانه های خودشان خدا گفته بود درخت عر عر ممنوع است حتماً باز هم می رفتند با تبر از ریشه درش می آوردند و یک گوشه ای برگهایش را نوش جان می کردند .
حالا می توانید صدای تلویزیون را کم کنید چون خطابه ام به انتهای خودش رسیده . بر می گردم و کمی نگاه می کنم به چیزی که نوشته ام . به یاد حرفها و اعتقادات مادرم می افتم .تنم به لرزه می افتد . زبانم را گاز می گیرم . سه بار می گویم استغفرالله و می روم غسل کنم و چند رکعت نماز توبه بخوانم !
از این که مجبورم صدایم را پایین بیاورم تا باعث آزار کسی نشوم بدم می آید اما از اینکه مجبور باشم صدایم را پایین بیاورم تا کسی که در ظاهر می تواند بزرگتر باشد را بشنوم متنفرم . حالا از هر کدامتان که تلویزیون نگاه میکنید خواهش می کنم شبکه را عوض کنید و ه پیشنهاد من شبکه چهار را بیاورید و احتمالاً اگر مستندی راجع به حیات وحش بود صدای آن را زیاد کنید تا از توی این نوشته صدای من به گوشتان نرسد .
مدت زمان زیاد است که به جمله « داروین پدرم را کشف کرد » فکر می کنم . تصمیم گرفته ام آنرا مطلع یک شعر آزاد یا اسم یک داستان پست مدرن کنم اما چه سود نه من از پست مدرن چیزی فهیمیده ام نه فکر می کنم خود داروین هم به این کار رضایت دهد . فکر می کنم اگر چنین کاری انجام دهم احتمالاً سمینارهای زیادی در جنگلهای استوایی و بر سکوهای درختی توسط میمون های پوزه باریک که احتمالاً همگی آنها را می شناسید ( پدران و اجدادمان هستند ) در قبول و تشویق اثر هنری ام صورت بگیرد . از این میان ممکن است حتی عده ای به اسم روشنفکر به اسم روشنفکر بلند شوند و دست بکوبند روی میز و هی شعارهای ضد من بدهند و بعد در طی مقالات متعددی که احتمالاً می گویند حاصل تجربیات چند ساله و تحقیق و سفرهای دور و دراز با کشتی های کذایی و . . . می باشد اجدادمان را از دور می کنند و به سوی دیگری بکشانند و این عقیده در آنان ایجاد کنند که این انسان ها چون قدر جنگلها را نمی دانند ، چون طبیعت را نمی شناسند ، چون رفتارشان با طبیعت تنها بر مبنای سود است بهتر است اجدادی مثل آدم و حوا داشته باشند که معلوم نیست از کجا یکدفعه سوراخی باز می شود و آنها می افتند پایین . تازه همان ها هم بیشتر به این قدر نشناس ها می آیند تا ما میمونهای دماغ قلمی . همان ها اجداد انسان ها هستند چون مثل خودشان با طبیعت بدرفتاری می کنند . اگر طبق افسانه های خودشان خدا گفته بود درخت عر عر ممنوع است حتماً باز هم می رفتند با تبر از ریشه درش می آوردند و یک گوشه ای برگهایش را نوش جان می کردند .
حالا می توانید صدای تلویزیون را کم کنید چون خطابه ام به انتهای خودش رسیده . بر می گردم و کمی نگاه می کنم به چیزی که نوشته ام . به یاد حرفها و اعتقادات مادرم می افتم .تنم به لرزه می افتد . زبانم را گاز می گیرم . سه بار می گویم استغفرالله و می روم غسل کنم و چند رکعت نماز توبه بخوانم !
