سرمقاله

سقوط از دو طرف

روز میلاد حضرت معصومه (ص) دو سال است که به عنوان روز ملی دختران نامگذاری شده است و اگر کنجکاو باشی و بخواهی بفهمی در این روز چه اتفاق خاصی افتاده یا باید بیفتد و یا اینکه این روز باید برای دختران چه تفاوتی با روزهای دیگر داشته باشد به چیز خاصی نمی رسی مگر به اصطلاح جشن هایی که به این مناسبت در دانشگاه ها ، مراکز اموزشی ، . . . برگزار شده و به قول خانم اخضری معاون فرهنگی اجتماعی اداره کل امور بانوان شهرداری تهران هدف از برگزاری شان هدایت دختران امروز و مادران اینده به درست ترین مسیر و تزریق روحیه ی نشاط به دختران است تا مادران خوبی برای اینده تربیت شوند.
به همین راحتی روز ملی دختران می اید و می گذرد و جشنی بر پا می شود و لابد دختران مان با روحیه ای شاد می روند تا در اینده ای نزدیک مادرانی خوب باشند! تصور می کنیم تنها کارکردی که از دختران انتظار داریم این است که مادرانی خوب باشند پس تصور می کنیم روز ملی دختران لازم است تا دخترانی شاد داشته باشیم.
-وزیر علوم از پذیرش 40 درصدی دختران در دانشگاه ها خبر داد.
بالا رفتن سن ازدواج دختران از بالا رفتن انتظارات دختران خبر می دهد و انتظارات دختران مان بالا می رود چون هر روز که می گذرد برای زندگی و اینده تلاش بیشتری می کنند.درس می خوانند و 60 تا 70 درصد از ظرفیت دانشگاه ها را به خود اختصاص می دهند و درست همین جاست که تعادل به هم می خورد ، پسران مان بیکار می شوند امار ازدواج پایین می اید و هزاران هزار مشکل دیگر به پیوست ان رخ می دهد.به دنبال راه حل که می گردیم تازه یادمان می اید که هرگز در طول تاریخ بلند مان شایسته سالار نبوده ایم پس صورت مساله را پاک می کنیم و چون پسران مان پدران اینده اند و باید بار زندگی را به دوش بکشند و باید کار کنند و برای کار باید تخصص داشته باشند و برای داشتن تخصص باید تحصیلات دانشگاهی داشته باشند و . . . کمی ظرفیت ها را جا به جا می کنیم به هیچ جای دنیا هم بر نمی خورد.حیف که روز ملی پسران نداریم.
پسران و دختران مان خیلی وقت است که دید سنتی جنسیت گرایانه ی نسل های قبل از خود را دارند فراموش می کنند . نسل جوان ما دارد یاد می گیرد که برخورد جنسیتی با مسایل تنها باعث هدر رفتن وقت و انرژی می شود و می فهمد که برای رشد باید تلاش کرد چنانکه در اصل تنازع بقا هم کسی برنده است که شایسته تر است.
اکنون نسل جوان و روشنفکر ما بر این باور است که نگاه کردن به مسایل اجتماعی از چارچوب تنگ جنسیت جز قرار دادن دنیای قدرتمند مرد سالار در برابر موج (هر چند کوچک) فمنیسم کاری نمی کند و توزیع نا عادلانه ی فرصت ها بر اساس جنسیت نتیجه ای جز بر هم خوردن ساختار مدیریتی هدفمند نخواهد داشت.

زهره  پورکرمی